Afrodit ve Kaz — görsel 1

Koleksiyonlar

Antik Dönem Replikaları

Bu antik dönem replikaları iki sanatçı tarafından çalışıldı; form Şeref Doğan'a, üzerindeki resimleme kısmı Melike'ye ait. O zamanki geleneğe uygun olarak ressam ile formu seramik tornasında şekillendiren usta ayrı kişilerdi; biz de bu geleneğe uygun olarak çalıştık.

Teknik

Toprağın Hafızası: Terra Sigillata

Terra sigillata, Latince'de "mühürlü toprak" anlamına gelir. Ancak seramik sanatında bu terim, kilin en ince taneciklerinden elde edilen, doğal ve parlak görünümlü bir astarı ifade eder.

Bu ince kil süspansiyonu, seramik yüzeyine uygulanarak kadifemsi, pürüzsüz ve hafif parlak bir görünüm kazandırır. Sırlı bir yüzey oluşturmadan estetik bir etki yaratması nedeniyle Antik Çağ'dan günümüze kadar önemini koruyan yüzey tekniklerinden biridir.

Terra Sigillata Nasıl Hazırlanır?

Terra sigillata, ince taneli bir kilin su içerisinde çöktürülmesiyle elde edilir. Hazırlık süreci genel olarak şu aşamalardan oluşur: Kil, belirli oranlarda su ile karıştırılır. Karışımın içerisine sodyum silikat veya soda külü gibi çöktürücü (deflokülan) maddeler eklenerek kil taneciklerinin ayrışması sağlanır. Karışım birkaç gün dinlendirilir. Ağır tanecikler dibe çökerken, en ince kil parçacıkları üst bölümde süspansiyon hâlinde kalır. Bu üstte kalan ince tabaka dikkatlice alınarak terra sigillata astarı elde edilir. Uygulandıktan sonra yüzey, yarı kuruyken taş veya yumuşak bir bezle perdahlanarak doğal parlaklığı artırılabilir.

Antik Dönemde Terra Sigillata

Terra sigillata tekniğinin kökeni Antik Çağ'a uzanır. İlk örnekleri Eski Yunan seramiklerinde görülen ince astar uygulamaları, daha sonra Roma döneminde büyük bir gelişim göstermiştir.

Özellikle Roma İmparatorluğu döneminde üretilen kırmızı parlak masa kapları, bugün arkeolojide Terra Sigillata Seramikleri olarak adlandırılır. Bu kaplar ince işçilikleri, parlak yüzeyleri ve çoğu zaman kalıpla yapılmış kabartma bezemeleriyle tanınır.

Antik Yunan seramiklerinde ise benzer yüzey anlayışı, siyah figür ve kırmızı figür vazolarında kullanılan ince kil astarlarının pişirim sırasında kontrollü atmosfer sayesinde parlak siyaha dönüşmesiyle görülür. Bu teknik, antik seramik sanatının en önemli estetik özelliklerinden biridir.

Ben Bu Tekniği Nasıl Uyguluyorum?

Bu koleksiyondaki eserler, Antik Yunan seramiklerinin form, oran ve bezeme anlayışını araştıran uzun soluklu bir çalışmanın ürünüdür.

Her eserde formlar tornada şekillendirilir. Özgün antik örnekler incelenerek yeniden çizilir, ince terra sigillata astarı uygulanır, yüzey bezemeleri elle işlenir, kontrollü pişirim süreçleriyle tamamlanır.

Amacım yalnızca antik eserlerin bir benzerini üretmek değil; onların estetik dilini, yüzey karakterini ve anlatım gücünü günümüz izleyicisine yeniden kazandırmaktır.

Bu nedenle her replika, hem tarihsel bir araştırmanın hem de çağdaş seramik pratiğinin bir parçasıdır.

Antik Seramiklerden Günümüze

Bu koleksiyon, Antik Yunan seramik sanatının biçimsel ve ikonografik mirasını korurken, aynı zamanda geleneksel seramik tekniklerinin günümüzde nasıl yaşatılabileceğine dair bir araştırma niteliği taşımaktadır.

Her eser; mitoloji, sanat tarihi ve seramik teknolojisini bir araya getiren disiplinlerarası bir üretim sürecinin sonucudur.