Bu eserde kuş frizi yerine tamamen geometrik motiflere yer verilmiştir. Bu tip kompozisyonlar, Antik Yunan'ın Geometrik Dönemi (MÖ 900–700) estetiğini yansıtır.
Bu tabakta belirgin bir figür ya da mitolojik sahne yoktur; anlatım tamamen sembolik ve ritmiktir. Merkezdeki rozet Geometrik Dönem'in en karakteristik motiflerinden biridir; güneş, kozmik düzen, yaşam döngüsü ve evrenin merkezini simgelediği düşünülür. Bu motif yalnızca Yunan sanatında değil, Ege ve Anadolu'nun Erken Demir Çağı bezemelerinde de görülür. Radyal çizgiler — merkezden dışarı yayılan koyu bantlar hareket, ışık, düzen ve simetri fikrini güçlendirir; geometrik sanatın temel ilkesi olan tekrar burada açıkça görülür. Dış kuşak — palmet veya tomurcuk benzeri yaprak motifleri, spiral (volüt) motifleri, üçgenler, haç biçimli rozetler ve paralel çizgiler yer alır. Bunların hepsi Geometrik Dönem seramik repertuarının temel bezeme elemanlarıdır: üçgenler dağ veya mimariyi, spiral sonsuzluğu ve sürekliliği, rozet güneşi, yaprak/palmet ise yaşamı ve doğayı çağrıştırır.
Bu eser, terra sigillata tekniği kullanılarak özgün antik örneğe bağlı kalınarak yeniden üretilmiştir.