Bu figür büyük olasılıkla çifte aulos (çift kamışlı flüt) çalan bir müzisyen ya da Dionysos alayına (thiasos) katılan bir kadın tasviridir.
Figür iki borulu bir aulos çalıyor. Antik Yunan'da aulos, flütten farklı olarak kamışlı nefesli bir çalgıdır ve özellikle Dionysos şenliklerinde, tiyatroda ve dinsel törenlerde kullanılırdı. Figür uzun bir khiton giymiş; sırtında benekli bir nebris (geyik ya da panter postu) taşıyor. Bu ayrıntı Dionysos kültüyle ilişkiyi güçlendiriyor. Ön tarafta görülen bitkisel motif büyük olasılıkla asma dalı veya sarmaşıktır — bunlar da Dionysos'un en önemli sembolleridir.
Kim olabilir: Dionysos'un kadın takipçilerinden bir Mainad (aulos çalarak ritüele eşlik ediyor olabilir; Mainadlar yalnızca dans etmez, müzik de yaparlar); profesyonel bir kadın aulos sanatçısı (auletris); ya da Satyrler, Mainadlar ve müzisyenlerden oluşan kutsal alayın bir üyesi. İkonografik değerlendirme aulos çalan bir Mainad olduğu yönündedir: hayvan postu taşıyor, bitkisel motif Dionysos'u çağrıştırıyor, aulos Dionysos kültünün vazgeçilmez çalgısıdır ve figürün duruşu yürüyen bir alay sahnesine benziyor.
Kap formu üzerine: Orijinal antik kylix; geniş ağızlı, sığ gövdeli, ince ayaklı ve iki yatay kulplu bir şarap kadehidir. İç yüzeyinin ortasında bulunan yuvarlak resim alanına *tondo* denir. İçki içildikçe tondo yavaş yavaş görünür ve resim adeta izleyiciye "ortaya çıkar" — bu, Antik Yunan seramik sanatının en etkileyici özelliklerinden biridir. Bu çalışmada da merkezde bir tondo bulunuyor ve figür bu dairesel alanın içine yerleştirilmiş. Kompozisyon, antik kırmızı figürlü kylikslerin iç dekorasyon anlayışını takip ediyor. Ancak kulplar biraz daha kalın ve gövde daha derin olduğu için, birebir bir Attika kylixinden ziyade kylix kompozisyonunun çağdaş bir yorumu niteliğinde.
Bu eser, terra sigillata tekniği kullanılarak özgün antik örneğe bağlı kalınarak yeniden üretilmiştir.