Anka’nın mitolojik varlığını soyut bir kuş formu üzerinden yorumlayan bu çalışma, uzun ve yukarı yönelen gövdesiyle yeniden doğuşun ardından gelen yükseliş anına odaklanır. Kanadı çağrıştıran geniş yüzey ile ince, kıvrımlı boyun arasında kurulan karşıtlık, forma hem durağanlık hem de hareket duygusu kazandırır. Koyu metalik yüzeyde beliren yeşil ve ışıltılı tonlar, Anka’nın ateşten geçerek başka bir varoluşa dönüşmesini çağrıştırır. Anka II, dönüşümden sonra yeniden güç kazanmayı ve karanlığın içinden yükselen yaşamı simgeler.
Anka Serisi, mitolojik Anka kuşunun yeniden doğuş anlatısından hareketle, dönüşüm ve belleğin izlerini seramik form üzerinden araştırır. Seride Anka, geleneksel betimlemelerinden uzaklaşarak yalınlaşır; gövde, kanat, boyun ve kuyruk kimi zaman tek bir akışkan forma dönüşür, kimi zaman parçalanarak ve çoğalarak mekâna açılır.
Her heykel, aynı varlığın farklı bir hâli gibidir. Ateşin kırmızıları, karanlık metalik yüzeyler ve toprağı çağrıştıran kahverengiler; yok oluş ile yeniden varoluş arasındaki farklı eşikleri temsil eder. Seramik yüzeyde kalan çatlaklar, renk geçişleri ve pişirim izleri gizlenmez; aksine dönüşümün belleği olarak formun bir parçasına dönüşür.
Bu nedenle seride yeniden doğuş, geçmişin tamamen silinmesi anlamına gelmez. Anka her dönüşümünde önceki varoluşundan izler taşır. Kırılır, değişir, yeniden biçimlenir ve yükselir.
Anka Serisi, yeniden başlamaktan çok, geçmişin izlerini taşıyarak başka bir varoluşa dönüşmenin hikâyesidir.