Anka’nın yükselen ve yeniden doğan varlığından esinlenen bu çalışma, kuş imgesini doğrudan betimlemek yerine soyut ve akışkan bir forma dönüştürür. Yukarı doğru uzanan gövde ve kanatları çağrıştıran keskin kıvrımlar, yükseliş ve dönüşüm duygusunu taşırken; kırmızı ve ateş tonlarındaki yüzey Anka’nın ateşle kurduğu mitolojik bağı güçlendirir. Form, yok oluşun ardından yeniden var olmayı ve yaşamın sürekli dönüşümünü simgeler.
Anka Serisi, mitolojik Anka kuşunun yeniden doğuş anlatısından hareketle, dönüşüm ve belleğin izlerini seramik form üzerinden araştırır. Seride Anka, geleneksel betimlemelerinden uzaklaşarak yalınlaşır; gövde, kanat, boyun ve kuyruk kimi zaman tek bir akışkan forma dönüşür, kimi zaman parçalanarak ve çoğalarak mekâna açılır.
Her heykel, aynı varlığın farklı bir hâli gibidir. Ateşin kırmızıları, karanlık metalik yüzeyler ve toprağı çağrıştıran kahverengiler; yok oluş ile yeniden varoluş arasındaki farklı eşikleri temsil eder. Seramik yüzeyde kalan çatlaklar, renk geçişleri ve pişirim izleri gizlenmez; aksine dönüşümün belleği olarak formun bir parçasına dönüşür.
Bu nedenle seride yeniden doğuş, geçmişin tamamen silinmesi anlamına gelmez. Anka her dönüşümünde önceki varoluşundan izler taşır. Kırılır, değişir, yeniden biçimlenir ve yükselir.
Anka Serisi, yeniden başlamaktan çok, geçmişin izlerini taşıyarak başka bir varoluşa dönüşmenin hikâyesidir.